Pagina's

zaterdag 2 november 2013

2. Afkijken

Goed. Tijd voor een beter, moderner plan dan alleen moeder worden. Maar hoe dat aan te pakken? Ik besloot om een oud gebruik weer uit de kast te trekken: als je het zelf niet weet, moet je afkijken. Ik ben niet de eerste afgestudeerde socioloog en niet alle sociologen zijn werkloos. Zij dóen iets. Zijn iets of zelfs iemand. Daarmee volgt de vraag: wat werden andere sociologen en hoe?
Hoe kwamen zij de rite de passage van student naar arbeider door? Hoe komen mensen er überhaupt achter wat ze willen worden? Oftewel, wat te doen bij een zogenaamde 'quarterlifecrisis'. Want zo wordt dit dus genoemd. Ik vind het nogal dramatisch klinken, maar kennelijk wordt het door veel mensen als een regelrechte crisis bestempeld. Wellicht bevind ik me slechts aan het begin van de crisis. Eerst zit je te huilen op een parkeerplaats, maar als je er niks aan doet, beland je depressief en werkloos terug bij je ouders op de bank.
Aangezien de quarterlifecrisis inmiddels een maatschappelijk goed geworteld fenomeen is, zijn er ook oplossingen voor bedacht. Er wordt onderzoek naar gedaan, er zijn cursussen, testjes, gespecialiseerde therapeuten, ja zelfs hele opleidingen van een jaar of twee om de beknelde twintigers van dit probleem af te helpen.
Toevallig werd onze studievereniging vorig jaar ongeveer twintig (sociologie studenten en archivering...) en werd er in het kader van dit lustrum onder andere een lezing georganiseerd over de quarterlifecrisis. Helaas was de promovendus die onderzoek doet naar deze crisis op vakantie, dus werd de lezing verzorgd door een ervaringsdeskundige en een 'quarterlifecrisisexpert'. Twee vriendinnen van in de dertig die het land door trekken om studenten zoals wij, die nog maar een paar studiepunten verwijderd zijn van deze crisis, te helpen.
In plaats van de gebruikelijke meer passieve wetenschappelijke lezing, werd het onverwachts een hele interactieve avond. Binnen tien minuten stond de hele zaal elkaars handen te schudden met de zin: 'Hallo, ik ben [voornaam]. [...] Leuk je te ontmoeten. Gefeliciteerd dat je gekomen bent'. Want, zo vertelden de dames ons: “80% procent van succes is showing up”.
Ook al was dit cijfer bepaald niet aan wetenschappelijke proeven onderworpen, het bleek een gouden tip: trek de wereld in voor een wederzijdse kennismaking. Een vernieuwde kennismaking was precies wat ik op het moment van crisis nodig had. Want, zoals duidelijk moge zijn, ik had geen idee wat ik kan met mijn opleiding, wat ik wil en wat ik kan willen.
De banen die sociologen doen zijn namelijk nogal onzichtbaar. Volgens de Metro staat socioloog, samen met onder meer actuaris en sales executive, in de top tien van banen die het minst begrepen worden door ouders. Waarschijnlijk weer zo'n on-onderzochtte stelling, maar desalniettemin spreekt het wel tot de verbeelding. Probeer op een familiefeestje maar eens uit te leggen wat sociologie is. Veel verder dan 'maatschappijleer +' kom ik niet. Maar wat kan je daar dan mee? “Eeh ja, zoveel... Je kan beleidsmaker worden bij een overheidsinstelling of sociaal wetenschappelijk onderzoeker bij een (semi)wetenschappelijk instituut of docent maatschappijleer.”
Helaas moet ik eerlijk bekennen dat die antwoorden mij niet als (toekomst)muziek in de oren klinken. Ik zie mezelf al in een mantelpakje als ambtenaar bij een of ander gemeentehuis een negen-tot-vijf baan bekleden. Not so much. Maar er zijn vast en zeker projecten en banen waar ik wél geschikt voor ben en die mij leuk lijken. Aan interesse heeft het me nooit ontbroken. Waar die projecten voor mij te vinden?
Een vriendin van mij kan dat, waanzinnige projecten vinden. Ze is stagemanager bij een straatmuzikantenfestival, maakt een radioprogramma over wetenschap en doet bij tijd en wijle een vrijwilligersproject in Berlijn. Ik ben gaan kijken ze dat doet? En wat bleek: just show up!





Elk weekend zet ik een nieuwe blog online. Reacties zijn van harte welkom. Om te reageren moet je klikken op 'geen reacties' (bij eerste reactie). Dan is het het makkelijkst om op 'Naam+Url' te klikken en alleen je naam in te vullen, als je zelf geen ID van t een of ander hebt.

Geen opmerkingen:

Een reactie posten