Pagina's

zaterdag 9 november 2013

3. SchrijfSterre

Ik hoefde me dus niet te schamen dat ik nog niet wist wat ik na mijn studie wilde. Anders dan in Frankrijk, zag ik, toen ik weer thuis was, allemaal jonge mensen om me heen die wanhopig zochten naar een oplossing voor dit probleem. De meeste verlengen hun studie zo veel mogelijk: ze halen expres verplichte vakken niet, ze doen extra minors. Anderen gaan een half jaar of een jaar in het buitenland studeren of doen er zelfs een tweede studie bij. Er zijn ook mensen die de oplossing buiten hun studie zoeken: een wereldreis, een (aantal) stage(s) of een intensieve kunstcursus.
Heel erg verwonderlijk is het niet. Als de studie dan na een jaar of zes eindelijk wordt afgerond, wacht de werkeloosheid voor misschien wel even lange tijd. Beter is het te genieten zolang het nog kan. De droombaan na het afstuderen, de baan die de reden was dat je juist díe studie ging doen, blijft bijna altijd een ongrijpbare droom. Als je überhaupt nog weet welk doel je oorspronkelijk voor ogen had; als je niet dusdanig in de compromissen gevangen bent geraakt dat je niet meer het verschil weet tussen de baan die er is en de baan die je wil. Dromen van een carrière lijkt enkel voorbestemd voor kinderen, die in alles geloven (denk aan sinterklaas of waar de kindjes vandaan komen). In de grote mensen wereld is werken stom en vrije tijd schaars. Naar je droombaan kun je fluiten, werken zul je. Helemaal onderaan de ladder.
Maar is dit een angstbeeld of is dit een werkelijke toekomstbeeld? Zelfs de sociologische statistieken geven een ambivalent antwoord op deze vraag. Hiervoor heb ik echte, levende voorbeelden nodig. Aangezien mijn vriend wat ouder is dan ik, zag ik in zijn vriendengroep de volgende fase van het proces. Veel van zijn vrienden zijn muzikant of een andersoortige artiest in hart en postbode/barista/ schoenenverkoper/schoonmaker in handen, om rond te komen. Hoewel het moderne ideaal is dat je baan onderdeel uitmaakt van je carrière, hetgeen waar je je identiteit haalt, zie ik bij deze jongens iets heel anders. Zij leven hun droom en werken om te kunnen eten en wonen.
In december ben ikzelf klaar met mijn bachelor. Daarna kan ik reeds beginnen met 'het echte leven'. De druk om geld te verdienen en te doen wat je leuk vind te combineren is met deze voorbeelden ineens minder hoog. Gelukkig. Als het me niet lukt om betaald te worden voor iets wat ik waanzinnig vind (aka mijn droom, wat dat precies ís zoek ik nog even uit), moest ik er maar naast gaan werken in een onbenullig baantje. In een kaaswinkel of als oppas. Ik zal ongeveer drie dagen per week moeten werken om rond te kunnen komen, rekende ik uit. Dat betekende dat ik nog vier dagen onbetaald kon gaan ontdekken wat ik wil en om dat tot wasdom te laten komen.
Ik hoef me niet meer te laten beperken door het grote geld verdienen. Ik kan los daarvan opzoek geen naar wat ik écht waanzinnig gaaf vind. Yes, ik mag blijven dromen! Sterker nog, niks houdt me tegen om het gewoon te gaan doen.
Door deze opluchting werd tegelijkertijd langzaam duidelijk waar ik van droom. Het begon werkelijke vormen aan te nemen. Iets dat ik al heel lang doe, waar ik gemakkelijk mijn creatieve ei in kwijt kan, wat een onderdeel van mijn studie is waar ik veel plezier aan beleef en waar ik dus in zekere zin in 'geschoold' ben pasten ineens in één woord: schrijven.
Het was even schrikken toen ik me realiseerde: ik ga mijn moeder achterna. Maar ja kunnen mensen werkelijk ooit verder kijken dan hun neus lang is? En ik ben wel een beetje anders. Want hoewel mijn moeder kinder-, jeugd- en volwassenliteratuur schrijft, ligt mijn interesse meer in non-fictief schrijven. Een column in het NRC bijvoorbeeld. Onderzoek doen voor de Volkskrant. Artikelen schrijven voor de Viva. De vraag en antwoord rubriek in de Tina. Zo iets. Journalistiek heet dat, denk ik. Dat moest ik maar eens gaan uitzoeken en gelijk maar verslaan. Want dat is zo fijn aan schrijven, je kunt het gewoon doen! Ik besloot de zoektocht naar mijn droom middels deze blog vast te leggen. Ik word schrijver. Schrijfster. SchrijfSterre.


1 opmerking:

  1. Strijver, Schrijfster, SchrijfSterre :P
    GENIAAL en hoe kom je er op!
    Ik zie jou inderdaad strax wel bij een of andere krant/tijdschrift leuke collums schrijven die wij natuurlijk met veel plezier gaan lezen al moet ik daar die suffe krant voor kopen :P )
    ik kijk al weer uit naar zaterdag

    liefs

    BeantwoordenVerwijderen