Pagina's

zondag 15 december 2013

8. Titel: master in de sociologie. Functie: postbode?

Vroeger las mijn moeder mijn zus en mij altijd een boek van Noni Lichtveld voor. Het was een optelverhaaltje, net als het liedje 'een tante uit Marokko en die komt' en het spelletje 'ik ga op reis en ik neem mee...'. Deze optelling ging over handelen: “mijn pijl bleef in de kankantri, de kankantri gaf mijn zijn duif. De duif bleef bij Ganissy, Granissy gaf mij haar pompoen...” Enzovoort. Bijelke ruil dacht ik altijd: wat heb je dáár nou aan. Tot de stenenman. “...de stenenman gaf mij zijn goud. Het goud bleef bij de koning. Hé koning, zeg koning, wat geef jij aan mij? De koning gaf mij zijn dochter en zijn halve rijk.” Bingo!
Schrijfsterres zoektocht begint inmiddels een beetje op dit voorleesverhaal te lijken. Elk stapje op zich lijkt me niet veel verder te brengen, maar ik houd hoop tot ik de dochter van de koning krijg én zijn halve rijk. Inmiddels was ik bij mijn moeder, een oud docent en de studieadviseur geweest. De studieadviseur stuurde me naar loopbaanadviseur. Hé loopbaanadviseur, zeg loopbaanadviseur, wat geef jij aan mij?
Onderweg naar de afspraak haalde ik nog even koffie bij de sociologiekantine. Ik ving flarden van gesprekken op die precies verwoordden waarom ik licht paniekerig was over het naderen van het eind van mijn studie. “...Tja. Sociologen worden toch postbode of barman....[instemmend gehummm]...” De horror!
Toch nog gehaast kwam ik het kantoortje van de adviseur binnen. Ik legde mijn vragen op tafel geïllustreerd met fantastische toekomstangesten: “Sociologen worden postbode! Daar heb ik toch geen master voor nodig? Bovendien hoor ik van vriendinnen dat die hele master helemaal geen nieuwe stof behandeld! Waarom zou ik dat dan gaan doen?!”
“Ssh ssh, rustig aan. Leg eerst even rustig uit wie je bent en wat je wil weten.” Feitje na feitje werd op tafel gelegd. Ze raadde me aan om wel een master te doen. Hoewel middels het bachelor-mastersysteem getracht is om van de bachelor een volwaardige opleiding te maken, net als het in Engeland en in de Verenigde Staten is, wordt er op de Nederlandse arbeidsmarkt niet op die manier naar gekeken. De promotie ervan is een beetje blijven liggen. Een student die alleen een universitaire bachelor heeft gedaan wordt toch gezien als een gesjeesde student.
Het antwoord op de vraag over de richting van mijn master werd ook pragmatisch uit de doeken gedaan. Het simpele was dat er weinig verschil is tussen de ene sociale master en de andere. Het eenvoudige was dat ik geen minor hebt gedaan bij een andere studie en dus geen aansluiting heb bij een andere master dan sociologie. Verder is het volstrekt logisch dat de master inhoudelijk veel lijkt op de bachelor, het is immers een vervolg erop.
Wat het arbeidsperspectief betreft hoefde ik volgens de adviseur ook niet bang te zijn. “Sociologen worden echt niet (altijd) postbode. Hoe kom je op dat idee? Ze gaan gewoon werken bij een overheidsinstelling en als beleidsmaker bij de gemeente of in een bedrijf, weer afhankelijk van je interesse en specialisatie binnen de sociologie.”
Daar was het weer: overheidsinstelling. Hiep hoi. Ik weet niet wat ik erger vind klinken. Postbode of ambtenaar. Maar ik voel me ook belazerd. Dát hadden ze er niet bijgezegd op de voorlichtingsdagen! Eigenlijk zou het voorlichtingspraatje zo moeten zijn: “Welkom bij sociologie, heel breed en je kunt er van alles mee … bij de overheid.”
Maar ik weiger dat te geloven. Ik heb met zoveel plezier sociologie gevolgd, er moet ook een aansluitende plezierige baan ermee te vinden zijn! Of mijn beeld van het ambtelijk apparaat, grotendeels gevormd door de voorgeschreven studieliteratuur, is te zwartgallig. Of sociologen kunnen wel andere dingen worden, maar de loopbaanadviseur had dit voorbeeld toevallig genoemd.
Sociologen zijn in mijn ogen namelijk levenslustige, creatieve en kritische denkende mensen met veel gevoel voor humor. Denk jij bij deze beschrijving gelijk aan een ambtenaar? Nee. Dus waar gaan díe sociologen naartoe als ze afgestudeerd zijn? De jacht naar voorbeelden is begonnen! Er komen geen visitekaartjes tot er een coole baan op kan. 


2 opmerkingen:

  1. Wanneer ben je in hemelsnaam gesjeesd?? Ik zeg: lekker met wat sexy alumni koffie of bier gaan drinken op het eerst volgende alumnidingetje van je studievereniging.. alhoewel. Duurt nog wel ff met kerst enzo ertussen.. liefde! Van gewoon Roos

    BeantwoordenVerwijderen
  2. Helaas is het alumnibestand van mijn studievereniging niet zo up to date en de loopbaanadviseurs hebben het er ook uitgegooid omdat het nooit gebruikt werd door studenten.. Maar middels de studentenvereniging en het studentenblad ben ik wel ouderejaars tegen gekomen die nu afgestudeerd zijn met wie ik afgelopen tijd wel zo nu en dan contact onderhoud en dat is inderdaad heel leuk.

    BeantwoordenVerwijderen