Pagina's

zondag 16 maart 2014

20. Verras me met al je gewoonte

Hoewel ik in deze blog een invulling probeer te vinden voor wat ik na het behalen van m´n bachelor wil gaan doen, is het soms goed om een andere vraag te beantwoorden om tot het goede antwoord te komen. Journalisten hebben het rijtje: wie, wat, waar, wanneer, waarom en hoe. Ook voor de queeste van deze blog is het rijtje handig, maar in de blog van vandaag kijk ik naar een andere vraag: met wie? Met wie wil ik de komende tijd doorbrengen? Welke mensen vind ik fijn?Bij wie voel ik me thuis? En met wie kan ik me identificeren.
Het beantwoorden van deze vragen ging in samenloop met een snelle afwisseling van totaal uiteenlopende subgroepen waarin ik me de laatste tijd begeven had. In snelle afwisseling bevond ik me tussen de nerds, de hipsters en de intellectuelen.

Tijdens de bachelor sociologie heb ik een groepje vriendinnen gekregen met overenthousiaste studenten wier hart sneller gaat kloppen van Marx, Nietzsche of Baudrillard. Studenten die tegelijkertijd buiten studie om zeer laagdrempelige televisie kijken of obscure videogames spelen. Het zijn vriendinnen met wie ik de traditionele Sinterklaas intocht vier of waarmee ik de hele avond 'verboden woord' speel onder het genot van een pot thee en een bak blauwe m&m's.
Aangezien ik 'de sociomeisjes', zoals onze groepswhatsapp ons noemt, minder en minder zie omdat we geen lessen meer samen volgen, bevond ik me de laatste tijd in een aantal andere subculturen. Een nieuwe omgeving geeft altijd weer een nieuw perspectief op je oude. Ineens zie je hoe ongewoon je eigen gewoonten zijn. Je raakt je 'home blindness' kwijt, zoals onze lieve buurwetenschappers, de antropologen, dat noemen. Maar vooral: je ziet hoe het ook kan.

Om te beginnen de kringen waarin mijn vriendje zich begeeft. Afgezien van discussies over wat we stemmen, zijn ideologieën niet een van onze gespreksonderwerpen, laat staan dat we het over filosofen hebben. Als muzikant houdt hij uiteraard oneindig veel van muziek, met als gevolg dat hij in de independent muziekscène past, ergo: de hipsters. Koffie lover die erg gericht op onafhankelijkheid zijn, vrijheid voor creatie hoog in het vaandel hebben, sterk anti-mainstream zijn en wild van minifestivals.
M'n vriend heeft voor de grap wel eens gezegd dat zijn doel is mij tot hipster te maken. Er moest en zou bril komen met een jaren zestig montuur (mijn 'bibliothecaresse bril kon écht niet meer'), elke gelegenheid om mij een hoed op m'n hoofd te duwen wordt aangegrepen en hij is fan van de twee wollen truien die ik afgelopen winter heb aangeschaft. Dat Tamar me sinds deze zomer bijna alle tweedehandskledingwinkeltjes van Amsterdam van binnen heeft laten zien, is in zijn ogen natuurlijk helemaal top.
Hoewel Tamar dus een vleugje van de hipster cultuur in haar heeft, speelt er in de wereld waarin zij mij betrekt nog twee andere subculturen een rol: die van de intellectuelen en die van de zakenwereld. De ene week vertelt ze me over het consultancy-weekend waarin ze twee dagen lang met een taxi door de stad werd gereden van meeting naar meeting, ontmoet ik via haar ondernemers of ontdek ik bedrijven en merken die een interessant bussiness model hebben. En andere week zit ik op een dinertje ter ere van haar verjaardag met haar vrienden en familie. Een diner waar de wijn 'geademd heeft', we luisteren naar jazz terwijl het tafelgesprek gaat over de arthouse film La vie d'Adele en de drama's die zich schijnbaar achter de schermen hebben voltrokken.

In welk van deze groepen ik me het meest op het gemak voel is moeilijk te zeggen. Juist het pendelen tussen deze, en nog een hand vol andere, subculturen houdt het spannend. Je leert elke keer nieuwe manieren en gewoonten en kunt ze eclectisch toepassen in andere groepen. Een cultuur maakt de sfeer.
De kunst is dus om een baan te vinden waar een bedrijfscultuur heerst die het beste bij jezelf past. Dit soort dingen, wijn die moet ademen, weten welke bril je op moet zetten of welke traditie belangrijk wordt geacht, is niet af te lezen van een webpagina met 'functie omschrijvingen' of 'cursus beschrijvingen'. Het ontmoeten van de mensen, hun lichaam zien bewegen en hun stem horen, is volgens mij de beste manier om een goed en vooral passend plekje te vinden. Wederom de conclusie: hup de wereld in en mensen ontmoeten. Te beginnen met het sollicitatiegesprek. 


Geen opmerkingen:

Een reactie posten