Pagina's

vrijdag 27 juni 2014

32. Vakantie van een jaar zoeken of nog even verder werken?

Met de aanmelding op de post had ik mijn handen en hoofd weer vrij voor een volgende stap. Het was begin mei, de master zou in september pas beginnen en dus ik had nog een vier maanden durend zwart gat in de vorm van een vraagteken om te vullen. Omdat ik na een paar diensten genoeg barista had gespeeld en daarna vooral bezig was geweest met de masteraanmelding zat ik financieel weer lekker aan de grond. Er waren een paar halfslachtige vakantieplannen geopperd, maar zonder extra geld bleven die plannen vooral hypothetisch. Kortom: tijd voor een baan of een min of meer kosteloze invulling van de zomer.
In het bijna voorbije semester had ik twee interessante fun vakken gevolgd: de een ging over seks, de andere over media. Beide vakken werden gegeven door zeer inspirerende docenten dus ik mailde beide docenten een open sollicitatie voor een zomerstage. Ik had toch geen werkelijke plannen en het feit dat ik (oh maria) minder dan fulltime had gestudeerd dit jaar, was aanleiding genoeg om nog even door te studeren deze zomer.

De seksdocente reageerde als eerste. Hoewel het eigenlijk niet gebruikelijk was om op deze manier stagiaires aan te nemen, kon ze toevallig wel iemand gebruiken voor een literatuur onderzoek. Belangrijke details van de stage: het was een geweldig instituut dat in mijn vakgebeid nogal groot is en hoog staat aangeschreven, de stage moest minimaal drie maanden fulltime duren en geen dag minder, er was een acceptabele maar nog niet echt riante stagevergoeding, er was geen bureau beschikbaar (lees: zoek zelf maar uit hoe je het werk gedaan denkt te krijgen), de onderzoekresultaten zouden idealiter een artikel worden (met mijn naam erop) en bovenal was het onderwerp vrij saillant: het onderzoek moest gaat over illegale abortus (lees: kommer en kwel over verminkte, verstoten en vervolgde, wanhopige vrouwen).
Hoe gaaf was deze kans?!? Ik droomde al vanaf het eerste vak dat ik over seksualiteit volgde over een voet tussen de deur bij dit instituut. In de bespreking met de docente kon ik geen woord uitbrengen en alleen maar kwijlend ja knikken. Te-freaking-gek!

Een paar dagen later lag ik met Tamar voor haar caravan te chillen in het gras. Het bloedhete weer luidde overduidelijk de zomer in. Hoe heerlijk is het om helemaal geen moer uit te voeren, om Ronald Giphart te lezen (prachtige literatuur waar ik me verder niet voor hoef te verantwoorden) en genieten van het feit dat de graad van verbranding het enige is waar je je druk over hoeft te maken? Met deze stage in het vizier zou ik dit allemaal missen. Ik zou zelfs over twee weken al beginnen! Vijf. Dagen. Per. Week. Acht. Uur. Per. Dag. Ik kon in de zon niet anders dan opzien tegen de stage. Ik kon me het zelfs niet voorstellen.
Tamar begon kritische vragen te stellen. “Denk nou eens niet in 'ja of nee' over die stage, maar 'hoe'? Hoe zie je het voor je? Waarom wil je het doen? Als je er zo tegen opziet, of je er geen voorstelling van kunt maken, vraag je dan eens af: onder welke voorwaarden wil jíj die stage lopen? Is dit écht de enige en beste kans ooit? Je zegt wel dat je na een maand kunt stoppen als het niks is, maar daar zitten ook consequenties aan. Hoe ga je jezelf motiveren als al je vrienden naar het strand gaan?”
Ik werd nukkig en we kregen bijna ruzie, maar toen ik er die avond nog eens over nadacht kon ik me écht niet voorstellen dat ik onder hun voorwaarden de stage onder welbevinden kon afronden. Ik was afgelopen dagen naar Jan en alleman gegaan voor advies. M'n moeder, Fleur, mijn zusje, mijn vriendje, Christina, mijn vader, Anne, Tamar. De een zei: ongekende kans, doen. De ander zei: laat je niet zo uitknijpen, jij bent ook waardevol voor hun, je kunt best onderhandelen over dit soort dingen. En een derde partij zei: neem nou maar lekker vakantie, dan kan je er in september weer tegenaan. Alle drie de kanten hadden evenveel punten. Ik kon advies blijven vragen, maar uiteindelijk moest ik zelf de keuze maken.

De volgende ochtend was het al even zo mooi weer. Ik wilde weinig kleren aan trekken, veel drinken en Giphart lezen. Het leek haast ondenkbaar om iets anders te doen. Ik besloot dat, als ik niet minder weken of minder dagen per week stage mocht lopen, ik niet akkoord zou gaan met de stage. Het duurde een uur om dat constructief in een e-mail naar de seks docent te krijgen. Ik kreeg terug: “Dat is jammer, je contract lag al klaar. Het zij zo. Succes.”. Wel bedankt. VAKANTIE! Of zou ik toch een stage lopen bij die interessante hoogleraar media en journalistiek?


Geen opmerkingen:

Een reactie posten