Pagina's

zaterdag 28 november 2015

Verslingerd aan koken

Eerder schreef ik over mijn sluimerende bak- en kookobsessie. Ik kan inmiddels meedelen dat het niet meer sluimerend is. Ik ben verslingerd aan koken. Ik heb zelfs een foodblog! Eenmaal een blogger, altijd een blogger.

Het begon met de grote flatscreen van Art en het daaraan gekoppelde uitgebreide tv-abonnement. Lees: 24Kitchen. Een heerlijke zender die ik normaal alleen keek als ik brak was en in een huis met kabel wakker werd. Nu kan ik het elke dag kijken. Elke dag de vrolijke Rudolf, die heel naïef lijkt, maar ondertussen de eigenaar van de zender is. De man die een heel boek heeft gewijd aan cupcakes (dat ik heb!), uitlegt dat je gewelde rozijnen altijd moet gebruiken anders zijn ze zinloos geweld, en bij elke aflevering van De Makkelijke Maaltijd zijn levensmissie verkondigd: 'Zo zie je maar dat koken helemaal niet moeilijk hoeft te zijn. Koken is voor iedereen!' Hij zou dan ook eigenlijk de Rudolf-de-kook-emancipateerder moeten heten. 
Deze vrolijke onbeladen noten worden aangevuld met de duizelig makende Jamie Oliver. De man die in dertig minuten iets op tafel zet waarvoor ik een hele dag in de keuken moet zwoegen en flamboyant 'seasoning en oil'  in al zijn gerechten smijt. Het is inspirerend en ik krijg er altijd honger van en zin om te gaan koken. Echt koken. Zelf met zout smijten, dat wil ik.

Daarnaast heb ik een aantal vriendinnen die deze manier van koken voor mijn ogen voordoen, waaronder Tamar, Fleur en Katelijn. Hun keukens kennen meer dan dertig verschillende kruiden en zaadjes in potjes en zakjes, koelkasten waar allerlei bijzondere kazen en sausjes uit komen, groenteschalen, een vensterbank met zeker vier verse kruidenpotjes, altijd verse citroenen en een paar flessen goede wijn.
Ik hou er van in een hoekje van hun keuken te zitten en hen gade te slaan tijdens het koken. Tamar draait haar hand niet om voor een smakelijk vegan gerechtje, Fleur zorgt ervoor dat ik de juiste currypasta in huis heb, en Katelijn moedigt mij aan een kip te braden als mijn moeder op bezoek komt: 'Daar kan echt bijna niks aan mis gaan. Zorg wel dat je hem vol stopt met natte dingen en een laagje water in de schaal ligt, dan wordt 'ie niet te droog.' Right, ik zie het al weer voor me dat ik de kip te lang door bak, ongaar kook én aangebrand, maar goed eens moet de eerste kip zijn.
Een andere inspiratiebron is mijn lievelingskookboek 'Koken zonder pakjes en zakjes'. Ik kan namelijk best koken mét pakjes en zakjes, maar daar is geen kunst aan. Hoe veel cooler is het om zelf je mayonaise of pindasaus te maken en zelf de bami panggang te kruiden!
Koken is dan ook een heerlijke creatieve uitlaatklep van me geworden. Het hoeft niet snel, zoals bij Jamie. Het gaat niet om het eten omdat je honger hebt, maar om het maken ervan. Als ik snel wil doe ik wel groentemix met tomaten en spekjes en mie in de wok. Rustig koken is een soort knutselen, met als grote verschil dat het resultaat tien keer nuttiger is dan een mooie tekening of een gekleide kip. Je kunt het, zeg maar, nuttigen.

Met de verhuizing naar Art is mijn keuken twee keer zo groot geworden, wat enorm helpt. Ik heb nu vier gaspitten in plaats van twee elektrische pitjes, een echte oven en een schijnbaar onuitputbare hoeveelheid pannen. Meer plek is meer ruimte om troep te maken. Heerlijk.
Maar de belangrijkste reden om meer en uitgebreider te koken is dat er iemand is om het op te eten: Art. Het is echt super veel leuker om in een grote keuken drie gerechten te maken voor iemand die daar zo intens van kan genieten als Art, dan voor jezelf in je mini-studentenkeukentje.
Art’s beste vriend bekende aan een vriendin van mij dat hij zich zorgen maakt over Art en mij, nu wij samenwonen. Toen ik dat hoorde (denk maar niet dat dat soort uitspraken niet bij mij terug komen) schrok ik een beetje. Heeft hij geen vertrouwen in onze relatie? Wat bleek, zijn zorgen waren over onze gezondheid: 'die twee houden veel te veel van lekker eten.' Absoluut waar.

Met dit in ons achterhoofd hebben we ons samen aangemeld bij een sportschool en ons voorgenomen om elke week te gaan. Om in de praktijk elke week een goed excuus te bedenken om niet te gaan. Bijvoorbeeld: samen uitslapen en uitgebreid ontbijten is gewoon veel leuker dan samen sporten. Om toch in vorm te blijven ben ik wat meer gaan hardlopen, zoals ongeveer iedere yup, en Art is meer gaan werken, zoals iedere kunstenaar.

Geen opmerkingen:

Een reactie posten